De koninklijke onderkant

Komisch one-shot over de behandeling van de anale fistel van Lodewijk XIV… gebaseerd op ware figuren en gebeurtenissen! Zo kom je onder meer te weten hoe het Britse volkslied God Save the King een gevolg was van die anale fistel. Scenarist Philippe Charlot publiceerde onder meer Bourbon Street, Ellis Island, Het Kerkhof der Onschuldigen, Molly West en De Wezentrein. Van Éric Hübsch lazen we eerder de Marcel Pagnol-verstrippingen Cigalon, Topaze en Het Petanquespel, de komische fantasyreeks Excalibur en Legenden van Troy: Ploneïs de Onzekere. 'Het jaar is 1686. De koning lijdt... en niet zomaar ergens aan. Een fistel, even vervelend als misplaatst, kwelt hem al maanden. De operatie, die delicaat, ongezien en mogelijk fataal kan zijn, is de laatste optie voor Lodewijk de Veertiende. Het is een zeldzame kans om de zon van zijn verborgen kant te benaderen, op een moment dat de prinsen van Europa hun tanden laten zien, klaar om het koninkrijk Frankrijk te verscheuren, huilend naar de maan. De jonge Geoffroy daarentegen denkt groot, heel groot: barbier worden is een baan die de dames aanspreekt. Maar het moet gezegd dat ze niet massaal naar de slagerij van zijn vader komen. Zou het aan het uithangbord boven de winkeldeur liggen? Er staat op geschreven: Bij de gelukkige dwaas die zijn aanstaande in stukken verkocht. Ja, in de familie doet men de dingen niet half als het om liefde gaat.' (bron: Stripweb)

Ne tournons pas autour du pot, il sera ici question d'Histoire, d'Amour... et de bistouri recourbé à la royale. Nous sommes en 1686. Le Roi souffre... et pas de n'importe où. Une fistule, aussi vilaine que mal placée, le torture depuis des mois. L'opération, délicate, inédite, mortelle peut-être, est la dernière option qui s'offre à Louis le quatorzième. Une occasion rare d'approcher le Soleil, par sa face cachée, alors que, hurlant à la lune, les princes d'Europe montrent déjà les dents, prêts à déchiqueter le Royaume de France. Le jeune Geoffroy, lui, voit grand, très grand : barbier, en voilà un métier qui plaît aux dames. Il faut dire qu'elles ne se bousculent pas dans l'échoppe de son boucher de père. Ne serait-ce pas la faute de cette enseigne qui encadre la porte de la boutique ? Il est écrit : Chez l'imbécile heureux qui a vendu sa promise en morceaux. Et oui, dans la famille, on ne fait pas les choses à moitié, lorsqu'il s'agit d'amour. (bron: Stripweb)